COVID-19 microbiological and radiological diagnostics Mikrobiološka i radiološka dijagnostika COVID-19 - Jeličić, Karlo; Kurolt, Ivan-Christian; Mehmedović, Armin; Višković, Klaudija; Đaković-Rode, Oktavija (2021)
The purpose of this paper is to present SARS-CoV-2 diagnostic methods and their optimal implementation. The main routine microbiological diagnostic tools are molecular and serological methods. Sensitivity and utilisation of molecular methods is the best at the disease onset, while serological methods are the best if used at least 5-7 days after disease onset. Positive molecular test result (real-time polymerase chain reaction; RT-PCR) must be interpreted in the clinical presentation context. A sampling site for molecular analysis is based on disease severity; upper and lower respiratory tract samples are used for mild and severe presentations, respectively. Virus cultivation is the only method of proving the existence of a viable virus in a tissue sample, but due to the method complexity, it is not a part of a routine process. Ground glass opacities with or without reticular pattern and/or consolidation are typical findings for COVID-19 pneumonia. Multi-slice computerized tomography (MSCT) is a superior radiological method for performing X-ray of the chests.
Ovaj članak ima za cilj prikazati dijagnostičke metode SARS-CoV-2 infekcije, kao i njihovu optimalnu primjenu. Glavne rutinske mikrobiološke dijagnostičke postupke predstavljaju molekularne i serološke metode. Osjetljivost i primjena molekularnih metoda najbolja je na početku bolesti, dok je primjena seroloških metoda najprikladnija barem 5-7 dana nakon početka bolesti. Pozitivan rezultat molekularnog testa (lančana reakcija polimeraze u stvarnom vremenu, engl. real-time polymerase chain reaction; RT-PCR) mora biti protumačen u skladu s kliničkom prezentacijom. Mjesto uzorkovanja za molekularnu analizu ovisi o težini bolesti; uzorci iz gornjeg i donjeg respiratornog trakta koriste se pri blagim i teškim prezentacijama, navedenim redoslijedom. Uzgoj virusa na staničnoj kulturi jedina je metoda koja se primjenjuje u svrhu dokazivanja živog virusa u uzorku tkiva, međutim, metoda se ne izvodi rutinski zbog složenosti metodologije. Promjene po tipu mliječnog stakla s ili bez retikularnog uzorka i/ili konsolidacija tipične su pojave kod COVID-19 upale pluća. Višeslojna kompjutorizirana tomografija (engl. multi-slice computerized tomography; MSCT) predstavlja superiornu metodu, u odnosu na klasični RTG srca i pluća.
Bibliografija: 40 jed.
Summary ; Sažetak.
Keywords: COVID-19 -- SARS-CoV-2 -- PCR -- Serološko testiranje -- Testiranje nukelinskih kiselina -- Slikovna dijagnostika